A New Delhi, nous avons collaboré pendant une semaine avec l’école primaire et collège Mount Olympus. Le nom est déjà tout un programme et en vérité, cette école prépare de petits dieux, les futurs élites de la nation indienne? Travailler avec ces enfants est très facile : un savoir-être et un savoir-faire remarquables. Une école privée, des moyens à la hauteur des ambitions, des enseignants extrêmement professionnels. L’accent est mis peut-être sur ce qui pêche en France : les arts, la musique, la danse, le sport, le bien-être des enfants. Tous à l’aise avec les adultes. L’autre face de la médaille : la compétitivité, pas d’inclusion (« c’est une école normale » – il y a des écoles spécialisées). Nous aurons dans notre séjour en Inde la possibilité de collaborer aussi avec des écoles moins favorisées. Cette collaboration a donné lieu à des échanges entre les élèves indiens et les élèves de CM2 (voir en fin d’article pour la vidéo des élèves de CM2).
W New Delhi pracowaliśmy przez tydzień w szkole podstawowej i gimnazjum Mount Olympus. Nazwa swkoły – Góra Olimp, to już cały program i tak naprawdę,ta szkoła kształci młodych bogów, przyszłe elity narodu indyjskiego. Praca z tymi dziećmi okazała się być bardzo łatwa, ponieważ dysponują one niezwykłymi umiejętnościami i wiedzą. Co się dziwić, prywatna szkoła, zasoby współmierne do ambicji, niezwykle profesjonalni nauczyciele. Nacisk jest położony na te aspekty, które we Francji są poniekąd traktowane po macoszemu : sztuka, muzyka, taniec, sport, dobre samopoczucie dzieci. Dzieciaki bardzo swobodne w kontakcie z dorosłymi. Ale jest i druga strona medalu: rywalizacja i współzawodnictwo, brak integracji dzieciaków z niepełnosprawnościami w « normalnej szkole” – (bo istnieją szkoły specjalne). Podczas naszego pobytu w Indiach będziemy mieli jeszcze możliwość współpracy ze szkołami mniej uprzywilejowanymi. Jednak ta współpraca zaowocowała bardzo fajną wymianą z uczniami 4 klasy podstawowej z Montluel (wideo na końcu artykułu).
L’école nous a gracieusement accueillis toute la semaine dans un hôtel tout plein d’étoiles et tous les matins un bus scolaire, rien que pour nous, nous emmenait à l’école. Shamma, la prof de français, veillait au grain en s’occupant de nous comme une maman (nous avions même les consignes de timing pour nous habiller…). C’était très agréable de se faire cocooner. Le programme était chargé : notre atelier de contes et marionnettes le matin, déjeuner traditionnel avec les directeurs puis une activité spécifique l’après-midi (danse indienne, peinture traditionnelle sur poterie…). Enfin repas chez les familles et visite touristique.
Dyrekcja szkoły ugościła nas łaskawie przez cały tydzień w kilkugwiazdkowym hotelu, a każdego ranka przyjeżdżał po nas autobus szkolny. Shamma, nauczycielka francuskiego, czuwała nad organizacją całego przedsiewzięcia. A nasz program pękał w szwach : rano mieliśmy warsztaty opowiadania bajek i robienia kukiełek, póżniej tradycyjny lunch z gronem pedagogicznym, a po południu różnorakie zajęcia (taniec indyjski, malowanie na ceramice tradycyjną techniką…). Na koniec wizyta w domu u jednej z uczennic, gdzie oddawaliśmy sie smacznemu jedzeniu, dyskusjom i tańcom. Trzeba wiedziec, że Hindusi bardzo są skorzy do tańca. Trochę nas to zaskoczyło, bo my takiej werwy nie mamy, a do tańca trzeba nam specjalnej okazji, a tu proszę, dalismy sie porwać w tany, na środku salonu z dzieciakami i ich mamami.
Nous avons été émerveillés par l’accueil et l’implication de toute l’école pour le projet et nous prévoyons de les recevoir en France l’année prochaine pour prolonger notre nouvelle amitié.
Byliśmy bardzo pozytywnie zaskoczeni powitaniem i zaangażowaniem całej szkoły w projekt. Nauczycielka Shamma planuje zorganizować wymianę i przyjechać z jedna klasą do Francji w przyszłym roku, na co bardzo sie cieszymy.
Taraxacum 